De Blitzkrieg op Iran komt eraan !

Het huidige Israël heeft nog steeds de creatie van Groot-Israël in petto. Hiervoor moet Iran verdwijnen of terug gedrongen worden.

Toen Japan Pearl Harbor aanviel, besteedde Japan geen jaren aan de voorbereiding en toonde niet haar inzet van troepen voor de aanval. Japan maakte er geen probleem van dat het haar mening was dat de Verenigde Staten Japan haar rol weigerde in de Stille Oceaan door het belemmeren van de toegang tot grondstoffen en energie.

Zo ook, toen Hitler Rusland aanviel, heeft hij zijn invasie niet voorbereid met eindeloze bedreigingen.

Deze gebeurtenissen waren voor het PSYOPS-tijdperk (PSYOPS = technieken om het publiek te beïnvloeden). Vandaag, worden agressieoorlogen van Amerika en Israël voorafgegaan door jarenlange propaganda en internationale vergaderingen, zodat als de aanval komt het een verwachte gebeurtenis is, en niet een monsterlijke verrassingsaanval met zijn connotatie van pure agressie.

De Verenigde Staten, die Iran al jarenlang bedreigen met een aanval, heeft haar stok doorgegeven aan Israël. In de derde week van juli, gaven de Amerikaanse vice-president en de minister van buitenlandse zaken aan Israël het groene licht. Israël heeft uitgebreid informatie verstrekt over zijn oorlogsschepen die door het Suezkanaal onderweg zijn naar Iran. “Moslim” Egypte is medeplichtig, door geen bezwaar te maken tegen de Israëlische zeekrachten, die op weg zijn naar een oorlogsmisdaad volgens de Neurenberg standaard die door de Verenigde Staten zelf is opgelegd aan de wereld.

Tegen de tijd dat de aanval plaatsvindt, is het een verwachte gebeurtenis en bovendien een gebeurtenis die wordt gerechtvaardigd door jarenlange propaganda over de onbetrouwbaarheid van Iran.

Israël is van plan te domineren in het Midden-Oosten. Israëls doel is Palestina en Zuid-Libanon te incorporeren in een “Groot Israël”. De Verenigde Staten wil de hele wereld beheersen, bepalen wie welke landen beheerst en de grondstoffen controleren.

De Verenigde Staten en Israël zullen waarschijnlijk slagen, omdat ze een effectieve PSYOPS hebben. De meeste media in de wereld volgen de US media, en deze volgen de richtlijnen van de regeringen van de Verenigde Staten en Israël. De Amerikaanse media zijn onderdeel van de PSYOPS van beide landen.

Volgens Thierry Meyssan in de Zwitserse krant Zeit-Fragen, gebruikte de CIA SMS en Twitter om desinformatie te verspreiden over de Iraanse verkiezingen, inclusief het onware bericht dat de Guardian Council Mousavi had meegedeeld dat hij de verkiezingen had gewonnen. Toen de echte resultaten openbaar werden gemaakt, leek de herverkiezing Ahmadinejad een frauduleuze te zijn.

Iran wacht het noodlot Een redelijke hypothese is dat Rafsanjani en Mousavi met Washington samen werken om de macht te verwerven in Iran. Beiden hebben verloren in de competitie om de Iraanse macht. Beide zijn echter egoïstisch en ambitieus. De Iraanse revolutie van 1979 betekent waarschijnlijk niets voor hen, behalve een kans op persoonlijke macht. De manier waarop het Westen altijd het Midden-Oosten heeft beheerst, is door het kopen van de politici die niet aan de macht zijn en hun steunen in het omverwerpen van de onafhankelijke regering. Wij zien dit vandaag ook in Soedan.

Een bijkomende factor is dat Rafsanjani en Washington gelijke belangen hebben. President Ahmadienijad viel de voormalige president Rafsanjani aan, een van de meest welvarende personen van Iran, als zijnde corrupt. Als Rafsanjani zich bedreigd voelt door deze aanval, heeft hij weinig keus dan de bestaande regering omver te gooien. Dit maakt hem de perfecte persoon voor Washington.

Misschien is er een betere uitleg waarom Rafsanjani en Mousavi, twee hooggeplaatste leden van de Iraanse elite, ervoor kozen te volharden in de beschuldigingen van verkiezingsfraude, die Washington in de kaart hebben gespeeld in het aan de orde stellen van de legitimiteit van de Iraanse regering. Het ambt van president is slechts van beperkte waarde omdat het geen beslissende bevoegdheden heeft.

Zonder Rafsanjani en Mousavi konden de US media de Iraanse verkiezingen nooit orkestreren als “gestolen”, een orkestratie die de Amerikaanse regering gebruikte om de Iraanse regering verder te isoleren en in diskrediet te brengen en dus een aanval op Iran te vereenvoudigen. Normaal gesproken helpen goedgepositioneerde leden van een elite niet buitenlandse vijanden met het voorbereiden van een aanval op hun land.

Een Israëlische aanval op Iran zal tot vergelding leiden, welke Washington zal gebruiken om deel te nemen aan het conflict. Hebben de persoonlijke ambities van Rafsanjani en Mousavi en van de naïeve upper class jeugdige protesteerders Iran opgelijnd tot vernietiging?

Raadpleeg een kaart en je ziet dat Iran omringd wordt door een tiental landen met Amerikaanse militaire bases. Waarom twijfelt niemand in Iran eraan dat Iran op weg is te worden tot nog een ander Irak, Afghanistan en Pakistan, uiteindelijk beheerst door de oliemaatschappijen en Amerikaanse marionetten?

De Russen en Chinezen zijn uit balans vanwege succesvolle Amerikaanse interventies in hun invloedssferen, onzeker van de dreiging en de reactie. Rusland had de komende aanval op Iran kunnen voorkomen, maar onder druk van Washington, heeft Rusland de raketsystemen die Iran had gekocht niet geleverd. China lijdt aan haar eigen overmoed als opkomende economische macht, en gaat haar energie-investeringen in Iran verliezen aan de Amerikaanse/Israëlische agressie. China financiert de agressieoorlogen van de Verenigde Staten met leningen, en Rusland helpt zelfs de Verenigde Staten met het opzetten van een vazalstaat in Afghanistan, en stelt aldus het voormalige Sovjet-Unie Centraal-Azië open voor een US hegemonie.

De wereld is zo machteloos dat zelfs het bankroete Amerika een nieuwe aanvalsoorlog kan starten en het geaccepteerd kan krijgen als een glorieuze daad van bevrijding in naam van de rechten van vrouwen, vrede en democratie.

Paul Craig Roberts was onder-minister van financiën in de regering Reagan
Bron: www.worldproutassembly